در این پژوهش رابطه بین ابعاد شخصیت و سبک های مقابله با استرس در یک نمونه دانشجویی مورد بررسی قرار گرفت. هدف اصلی پژوهش حاضر مطالعه نوع رابطه ابعاد شخصیت شامل نوروزگرایی، برون گرایی، تجربه پذیری، همسازی و وظیفه شناسی با سبک های مقابله مساله مدار، هیجان مدار مثبت و هیجان مدار منفی بود. 378 دانشجو (176 پسر و 202 دختر) از رشته های مختلف دانشگاه تهران در این پژوهش شرکت کردند. از آزمودنی های خواسته شد "مقیاس شخصیت NEOPI-R" و "مقیاس سبک های مقابله تهران" را تکمیل کنند. برای تحلیل داده های پژوهش از شاخص ها و روش های آماری شامل فراوانی، درصد، میانگین، انحراف معیار، آزمون t، ضرایب همبستگی و تحلیل رگرسیون استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که نوروز گرایی، برون گرایی و وظیفه شناسی می توانند تغییرات مربوط به سبک های مقابله مساله مدار و هیجان مدار منفی را پیش بینی کنند؛ تجربه پذیری می تواند تعییرات مربوط به سبک های مقابله مساله دار و هیجان مدار منفی را پیش بینی کند، و همسازی فقط تغییرات مربوط به سبک مقابله هیجان مدار منفی را پیش بینی می کند. بر اساس یافته های پژوهش حاضر می توان نتیجه گرفت که خصیصه های شخصیتی بر راهبردهایی که فرد در مقابله با استرس های زندگی از آنها استفاده می کند تاثیر می گذارند. نتایج و پیامدهای پژوهش در این مقاله تشریح و تبیین خواهند شد.

مقدمه: بیماری دیابت و ضروت انجام مراقبت های خاص از خویش در بیماران مبتلا، چالش های فراوانی را موجب می شود که استفاده از رفتارهای مقابله ای را به منظور سازگاری لازم می سازد. هدف این مطالعه تعیین سبک های مقابله ای در بیماران ایرانی مبتلا به دیابت بود.روش کار: در یک مطالعه مورد- شاهد یکصد نفر بیمار مبتلا به دیابت مراجعه کننده به مراکز پزشکی امین و صدیقه طاهره اصفهان انتخاب گردیدند و با یکصد نفر فرد سالم از جمعیت عیادت کنندگان بیماران بستری که به صورت تصادفی انتخاب شدند، از لحاظ سبک های مقابله ای با یکدیگر مقایسه شدند. داده های پژوهش از طریق پرسش نامه جمعیت شناختی و مقیاس سبک های مقابله ای جلیوس جمع آوری گردید و سپس با استفاده از روش تحلیل کواریانس چند متغیری و تحلیل کواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج: آزمون های آماری تفاوت معنی داری بین دو گروه بیمار و سالم نشان داد (p=0.005). تفاوت معنی داری بین دو گروه مبتلایان به دیابت و افراد سالم در سبک مقابله ای حمایت جوینده (p=0.001) مشاهده نشد. در حالی که این نتایج تفاوت معنی داری بین دو گروه بیمار و سالم در سایر سبک های مقابله ای نشان ندادند.نتیجه گیری: احتمالا بیماران ایرانی مبتلا به دیابت در رویارویی با استرس های زندگی و چالش های حاصل از بیماری فقط در میزان استفاده از سبک مقابله ای حمایت جوینده با افراد سالم متفاوت می باشند و در سایر سبک های مقابله ای شبیه افراد سالم هستند. به علاوه هر دو گروه بیمار و سالم در مواجه با استرس ها و چالش های زندگی بیشتر از سبک های مساله- مدار مدد می جویند. تامل در یافته ها نقش بازنماییهای شناختی در تعیین پاسخ های مقابله ای را محتمل می سازد.

زمینه و هدف: سبک های مقابله ای که افراد به کار می گیرند، بر سلامت آن ها موثرند. دانشجویان پرستاری استرس های متعددی را تجربه می کنند. مقابله غیر موثر باعث استرس بیشتر، عدم سازگاری و بروز اختلالات و مشکلات روانی می گردد. این پژوهش با هدف بررسی سبک های مقابله ای مورد استفاده در دانشجویان کارشناسی پرستاری انجام گرفته است.روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه مقطعی توصیفی - تحلیلی است. جامعه پژوهش را دانشجویان پسر و دختر کارشناسی پیوسته پرستاری دانشگاه علوم پزشکی تهران در نیمسال اول تحصیلی 91-90 تشکیل داده اند. حجم نمونه 358 دانشجو بوده و نمونه گیری به روش چندمرحله ای انجام گرفته است. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه اطلاعات جمعیت شناختی و پرسشنامه مقابله با موقعیت استرس زا بوده است. داده ها با استفاده از آمارهای توصیفی و استنباطی در نرم افزار SPSS v.14 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است.یافته ها: یافته های پژوهش حاضر نشان داد که روش غالب دانشجویان در مقابله، سبک مساله محور بوده است. 61.7% دانشجویان از سبک مساله محور، 19% سبک هیجان محور، 17.6% از سبک اجتناب محور و 1.8% بقیه از سبک های مساله محور - هیجان محور و مسأله محور – اجتناب محور استفاده می کنند. هیچ کدام از مشخصات فردی با سبک های مقابله ای دانشجویان ارتباط آماری معناداری نداشتند.نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که روش غالب دانشجویان در مقابله، سبک مساله محور بوده است و همچنین بعد از سبک مساله محور، سبک هیجان محور و اجتناب محور مورد استفاده قرار گرفته است. با توجه به ارتباط بین سبک های مقابله با سلامت روان و همچنین توجه به این نکته که برخورداری از سلامت روان در دانشجویان و به خصوص دانشجویان رشته های پرستاری که با بیماران سر و کار داشته و نقش مهمی را در سیستم بهداشتی دارند، بسیار مهم و نیازمند توجه خاص می باشد، بنابراین به کار بردن راهکارهایی جهت بهبود آن باید به عنوان یک هدف، در برنامه های آموزشی دانشکده های پرستاری قرار گیرد.

رابطه کمال گرایی و سبکهای مقابله با تنیدگی در 378 دانشجو (183 پسر و 195 دختر با میانگین سنی 22 سال و دامنه 18 تا 25 سال) با استفاده از نسخه فارسی مقیاس کمال گرایی مثبت و منفی (تری شورت، اوئنز، اسلید و دیویی، 1995) و مقیاس سبکهای مقابله تهران (بشارت، 1387) بررسی شد. تحلیل داده ها نشان دادند که بین کمال گرایی مثبت و سبکهای مقابله مساله محور و هیجان محور مثبت، همبستگی مثبت وجود دارد. در حالی که بین کمال گرایی مثبت و سبک مقابله هیجان محور منفی همبستگی منفی وجود دارد. این روابط در مورد کمال گرایی منفی معکوس بود. چگونگی افزایش راهبردهای مقابله ای مساله محور و کاهش راهبردهای هیجان محور بر پایه مفاهیم و مولفه های کمال گرایی مانند پویاییهای انگیزشی مثبت / منفی؛ تعامل / تضاد؛ آرمان گرایی - واقعیت سنجی؛ رضایت/ نارضایتی از عملکرد شخصی؛ تعمیم تعاملهای سازش یافته / سازش نایافته با والدین و مثبت نگری / منفی نگری مورد بحث قرار گرفت.

هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر سخت کوشی بر سبک های مقابله با استرس بود. دویست و هفتاد و چهار دانشجوی داوطلب (97 پسر، 177 دختر) دوره کارشناسی دانشکده های فنی، مدیریت، حقوق، علوم اجتماعی، علوم و پزشکی دانشگاه تهران در این پژوهش شرکت کردند. از دانشجویان خواسته شد «مقیاس سخت کوشی» و «مقیاس سبک های مقابله تهران» را تکمیل کنند. برای تحلیل داده های پژوهش از شاخص ها و روش های آماری شامل فراوانی، درصد، میانگین، انحراف معیار، آزمون t، ضریب همبستگی و تحلیل رگرسیون استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که بین سخت کوشی و سبک های مقابله ای مساله مدار و هیجان مدار مثبت، همبستگی مثبت وجود دارد و این متغیر می تواند تغییرات مربوط به راهبردهای مقابله ای مساله مدار و هیجان مدار مثبت را به صورت معنی دار پیش بینی کند. نتایج پژوهش همچنین نشان داد که بین سخت کوشی و سبک مقابله ای هیجان مدار منفی، همبستگی منفی وجود دارد و این متغیر می تواند تغییرات مربوط به راهبردهای مقابله ای هیجان مدار منفی را به صورت معنی دار پیش بینی کنند. سخت کوشی از طریق افزایش اعتماد به نفس، تقویت حس استقلال و خودپیروی، حس جهت گیری مشخص، رویکرد فعال و تمرکز توانمندی های شناختی، عاطفی و رفتاری، سدسازی در مقابل استرس، مثبت سازی روابط بین شخصی (متغیرهای ارتباطی) و جلب حمایت های عاطفی با سبک های مقابله ای مساله مدار، همچنان مدار مثبت و هیجان مدار منفی در ارتباط قرار می گیرد.

هدف پژوهش حاضر مطالعه نوع رابطه سبک های دلبستگی ایمن، اجتنابی و دو سوگرا با راهبردهای مقابله با تنیدگی در قالب سه سبک مقابله مساله محور، هیجان محور مثبت و هیجان محور منفی بود. 223 دانشجو (120 دختر، 103 پسر) با تکمیل فهرست دلبستگی بزرگسال (بشارت، 1384؛ هازن و شیور، 1987) و مقیاس سبک های مقابله تهران (بشارت، 1385؛ کارور، شییر و وینتراب، 1989) در این پژوهش شرکت کردند. نتایج وجود رابطه معنادار بین سبک های دلبستگی و راهبردهای مقابله با تنیدگی را نشان دادند. همبستگی بین سبک دلبستگی ایمن با سبک های مقابله هیجان محور مثبت و مساله محور، مثبت بود، در حالی که با سبک منفی هیجان محور، همبستگی منفی به دست داد. سبک دلبستگی اجتنابی با سبک مقابله مساله محور و سبک مقابله هیجان محور منفی و سبک دلبستگی دو سوگرا با سبک مقابله هیجان محور مثبت، همبستگی مثبت داشت. بر اساس یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت که راهبردهای مقابله ای تحت تاثیر سبک های دلبستگی قرار می گیرند.

این پژوهش، رابطه بین سبک های هویت، ابراز وجود، و سبک های مقابله با فشار روانی را بررسی می کند. بدین رو، از میان دانش آموزان دختر رشته تجربی که در سال تحصیلی 83-82 در مراکز پیش دانشگاهی شهر تهران مشغول به تحصیل بودند 327 نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای، به عنوان گروه آزمون انتخاب شد. برای اندازه گیری متغیرهای پژوهش (سبک هویت، ابراز وجود، و سبک مقابله با فشار روانی) پرسش نامه های سبک هویت برزنسکی ( 1991)، ابراز وجود گمبریل و ریکی (1975)، و سبک مقابله اندلر و پارکر (1990) به کار گرفته شد. یافته ها نشان داد که:دانش آموزان دارای سبک هویت داده ای و هنجاری، بیش تر با سبک مقابله ای مساله مدار، و دانش آموزان دارای 1- سبک هویت سردرگم/پرهیزی، بیش تر با سبک مقابله ای پرهیزی با فشار روانی برخورد می کنند.2- سبک هویت داده ای، با ابراز وجود بنیادی و ابراز وجود مقابله ای، به ترتیب 0.25 و 0.11 هم بسته گی مثبت و معنادار دارد.3- سبک هویت سردرگم/ پرهیزی، با ابراز وجود بنیادی به میزان 15/0 هم بسته گی منفی معنادار دارد.4- سبک هویت سردرگم/ پرهیزی، هم بسته گی معنادار با ابراز وجود مقابله ای ندارد.5- سبک هویت هنجاری، رابطه ای معنادار با ابراز وجود ندارد.

به منظور مطالعه ارتباط بین منابع تنیدگی زا و سبک های کنار آمدن دانشجویان با نشانگان تنیدگی، پژوهشی بر دانشجویان دانشگاه تهران و دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام گرفت. هدف این پژوهش، یافتن اطلاعاتی در مورد الگوهای رفتاری دانشجویان به هنگام کنار آمدن با تنیدگی و نیز تبیین اثر منابع تنش زای دانشجویی در پاسخ های شناختی، عاطفی، رفتاری، و جسمی دانشجویان بود. در این پژوهش 1320 نفر از دانشجویان رشته های مختلف شرکت داشتند. داده های پژوهش به وسیله سه مقیاس عوامل تنیدگی زا، نشانگان تنیدگی، و راه های کنار آمدن با تنیدگی گردآوری شدند. تحلیل رگرسیون چندگانه داده ها نشان داد که بین سبک کنار آمدن در حل مساله با نشانه های تنیدگی، همبستگی منفی معناداری وجود دارد. همچنین از بین منابع نه گانه تنیدگی، به ترتیب عادات فردی، تنیدگی های تحصیلی، ازدواج، و مسایل عاطفی، اجتماعی و خانوادگی دانشجویان در ایجاد نشانگان تنیدگی اهمیت بیشتری دارند. وجه متفاوت پژوهش حاضر با پژوهش های پیشین، توجه به میزان تاثیرگذاری عوامل تنیدگی زا بر فرد و نیز سنجش نشانگان شناختی، عاطفی، جسمی، و رفتاری تنیدگی است. در پایان، همسویی و عدم همسویی یافته ها مورد بحث قرار گرفته و کاربرد یافته های تحقیق حاضر بیان شده اند.

سابقه و هدف: بیماران همودیالیزی با چالش های فراوانی در زندگی روزمره روبرو می شوند که استفاده از رفتارهای مقابله ای را به منظور سازگاری با این چالش ها برای آنان لازم می سازد. هدف این مطالعه تعیین سبک های مقابله ای در بیماران همودیالیزی بود.مواد و روش ها: در یک مطالعه مورد-شاهد، یک صد نفر بیمار همودیالیزی مراجعه کننده به مرکز همودیالیز بیمارستان نور اصفهان بر اساس معیارهای ورود و خروج انتخاب گردیدند و با یک صد نفر فرد سالم از جمعیت عیادت کنندگان بیماران بستری که به صورت تصادفی انتخاب شدند، از لحاظ سبک های مقابله ای با یک دیگر مقایسه شدند. داده ها از طریق پرسش نامه دموگرافیک و مقیاس سبک های مقابله ای جالویس جمع آوری گردید و سپس با استفاده از روش تحلیل کواریانس چند متغیری و تحلیل کواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: یافته های تحلیل کواریانس چند متغیری تفاوت معناداری را بین دو گروه نشان داد (0001/0=P). هم چنین نتایج تحلیل کواریانس نشان داد تفاوت معناداری بین دو گروه در سبک های مقابله ای مواجه مستقیم (0001/0=P)، طفره آمیز (002/0=P) و تسکین دهنده (001/0=P) وجود دارد. معهذا این نتایج تفاوت معناداری بین دو گروه مورد و شاهد در سایر سبک های مقابله ای نشان نداد.نتیجه گیری: به طور کلی یافته ها این بررسی نشان داد بیماران همودیالیزی تمایل کم تری به استفاده از سبک مقابله ای مواجه مستقیم دارند و در مقابل، بیش تر سبک های طفره آمیز و تسکین دهنده را نیز در رویارویی با استرس ها به کار می گیرند. بنابراین به نظر می رسد که بیماران همودیالیزی در رویارویی با چالش های ناشی از بیماری و درمان آن بیش تر از سبک های هیجان-مدار استفاده می نمایند. یافته ها نقش ارزیابی شناختی بیماران همودیالیز از چالش های بیماری یا آن چه در مفهوم جدید ادراک بیماری نامیده می شود، در سبک های مقابله ای را مورد تاکید قرار می دهد.